Het handmatig typen van "zie Figuur 4" is vanaf nu verleden tijd (en eerlijk gezegd ook een recept voor foutmeldingen zodra je een afbeelding verplaatst). In onze editor werken we met dynamische referenties. Hierdoor klopt de nummering altijd en creëren we in de digitale omgeving slimme interacties.
Hieronder lees je hoe je dit aanpakt.
Het koppelen van elementen is net zo simpel als het taggen van een vriend op social media.
Type een # op de plek waar je de verwijzing wilt plaatsen.
Er verschijnt direct een dropdown-menu met alle beschikbare elementen in je project.
Zoek of selecteer het juiste element (bijvoorbeeld een specifieke grafiek of bron).
De editor plaatst nu een dynamisch label. In de tekst zie je dit als een gekleurd blokje; in de uiteindelijke publicatie wordt dit het juiste nummer of een klikbare link.
Je kunt de #-methode gebruiken voor vrijwel elk type content in de editor:
Beeld & Media: Figuren, plaatjes en video's.
Data & Structuren: Grafieken, tabellen en mappen.
Inhoudelijk: Formules (zoals $E=mc^2$) en specifieke bronvermeldingen.
Het grootste voordeel is dat de techniek het saaie rekenwerk van je overneemt.
Als je besluit om een nieuwe afbeelding bovenaan je hoofdstuk in te voegen, hoef je niet het hele boek door om "Figuur 1" te veranderen in "Figuur 2". De editor herkent de nieuwe volgorde en past alle nummers in de tekst direct aan.
In de digitale leeromgeving doen deze referenties meer dan alleen een nummer tonen:
Cross-step linking: Als de referentie naar een element in een andere stap verwijst, kan de gebruiker er direct naartoe springen.
Side-by-side weergave: In veel gevallen kan de editor het bronbestand (zoals een tabel of video) direct naast de tekst tonen zodra de lezer op de link klikt. Zo blijft de context behouden zonder dat de lezer de weg kwijtraakt.
Gouden Regel: Typ nooit zelf "Figuur X" of "Tabel Y". Gebruik altijd de
#. Als je het handmatig typt, blijft de tekst 'dom' en breekt de link zodra er iets in de structuur verandert.
